„Wyspy” („Islands”)

Data: 2015-05-25 19:00:00, Miejsce: Sala kameralna - BECEK, Teatr: Derevo (Rosja)

25 maja , godz. 19.00, sala ToTu, BECEK

Wznowiony po kilku latach piękny poetycki spektakl jednego z najbardziej uznanych teatrów eksperymentalnych Europy.

 

 

 

 

Nazwa: Wyspy

Rok urodzenia: 2002

Kolor: biały

Krewni: DEREVO i  DREAM MACHINE by Brion Gysin.

Cechy charakterystyczne: Unikanie światła.

Hobby: Wczesnymi porankami schodzi do rozlewiska i łapie odbijające się od tafli wody migocące skrawki snów.

 

To dokładnie przemyślane, doskonale skomponowane widowisko prezentuje nam morze jako metaforę przestrzeni, w której można obserwować życie we wszystkich jego przejawach od piękna do przemocy. Aktorzy łącząc w grze elementy clownady, tańca i sztuki mimu opowiadają historię rozgrywającą się na granicy snu, dzięki czemu wywołują w widzach szerokie spektrum emocji od komizmu przez tragedię, po liryczną zadumę. Od liryczności do wieczności.

Co jest z Tobą nie tak? - spytała jedna fregata drugą - wyglądasz okropnie!

- Jestem zakotwiczona...

 

koncepcja, reżyseria, gra: Anton Adasinsky & EREVO

muzyka: Roman Dubinnikov

dźwięk: Grigoriy Shmidko

reżyseria światła: Falk Dittrich

światła: Ilya Pashnin

organizacja: Anna Bogodist

fot. Karla Reinartz

 

Korzenie teatralnej grupy DEREVO, która osiadła kilkanaście lat temu w Dreźnie, sięgają rosyjskiego teatru awangardowego. Założyciel Dereva - Anton Adasinskiy pracował w słynnym teatrze klaunów Licedej. Niedługo potem stał się jednym ze współtwórców Awii - grupy awangardowych muzyków i aktorów leningradzkich. W 1988 roku Adasinski założył Studio Derevo, które zyskało rozgłos w całej Europie zdobywając wiele prestiżowych nagród teatralnych. 
Derevo to nowoczesny zespół łączący pantomimę, taniec współczesny, butoh, rosyjską awangardę, komedię dell' arte, klaunadę, performance, physical theatre i happening. Teatr pięknych scenicznych obrazów o niezwykłej plastycznej urodzie. Nieodmiennie, przez lata istnienia teatru, Derevo wyraża myśli, uczucia i emocje poprzez fizyczny ruch i sztuki plastyczne. Teatr wypracował własny, ekstrawagancki styl narracji, pełen zaskakujących konceptów, fabularnej dezynwoltury, nieustannego balansowania między skrajnościami, wreszcie zdumiewającego swą perfekcją, oryginalnego aktorstwa. Każde z przedstawień Dereva jest szalonym, anarchistycznym show, krzykiem, mierzeniem się z pustką.